چشم هاي پرندگان

چشم بعد از مغز يكي از پيچيده ترين عضو پرندگان است. چشم عكس هايي را كه ديده، به پيام عصبي تبديل مي كند و به مغز مي فرستد. آن وقت است كه مغز درك مي كند چشم چه تصويري را ديده است.
پرندگان در يك ثانيه 160 تصوير را مي بينند؛ اما انسان در يك ثانيه 10 تا 15 عكس مي بيند. قدرت بينايي پرندگان 2 تا 8 برابر بيش تر از پستانداران است. پرندگان در حال پرواز هم جلو و عقب را مي بينند.

عقاب، در حال پرواز، از فاصله 2 كيلومتري مي تواند موشي را در حال حركت ببيند و شكارش كند. بعضي از قسمت هاي چشم انسان 200 هزار عدد سلول دارد؛ اما در چشم عقاب اين سلول ها به يك و نيم ميليون سلول مي رسد. چشمان عقاب به حركت اشيا خيلي حساس تر از رنگ است.
دانشمندان مي گويند: «80 درصد از اطلاعاتي را كه عقاب ها از اطراف شان به دست مي آورند با كمك چشمانشان است . براي همين اگر چشمان عقاب را بپوشانند، حس هاي ديگر آنها از كار مي افتد و بيهوش مي شوند.»

خداوند در چشمان پرندگان سلول هايي قرار داده است كه نور فرابنفش خورشيد را ببينند و ميوه هاي رسيده را تشخيص دهند. به همين خاطر است كه تخم هاي پرندگان ديگر را در لانه خود مي شناسند.

چشمان پرندگان مثل رادار كار مي كنند و امواج قطب مغناطيسي زمين را مي بينند و به راحتي هنگام کوچ کردن راهشان را پيدا مي کنند.
چشمان جغد كوچك ترين حركت را در شب مي بينند.

منبع: نشريه مليکا شماره 62